Παγκόσμια ημέρα κοινωνικής δικαιοσύνης

Η ώρα που η κοινωνική δικαιοσύνη θα επιστρέψει στη χώρα μας και θα ηττηθούν πανηγυρικά η αδικία, η ανισότητα και η αναξιοκρατία είναι πολύ κοντά.

Η κοινωνική δικαιοσύνη είναι προϋπόθεση της κοινωνικής συνοχής ενός κράτους. Κοινωνική δικαιοσύνη υπάρχει όταν αμβλύνονται οι ανισότητες σε μία κοινωνία, ασκούνται πολιτικές για την καταπολέμηση της φτώχειας, είναι όλοι κοινωνοί των αγαθών της υγείας, της παιδείας, της προστατευμένης στέγασης και έχουν πρόσβαση σε φθηνή ενέργεια, σε τροφή και καθαρό νερό.

Τα τελευταία 2,5 χρόνια στην Ελλάδα, η κοινωνική δικαιοσύνη έγινε ζητούμενο. Η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, η αύξηση της φτώχειας, των ανθρώπων που αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες διαβίωσης, που δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, σε κοινωνικά επιδόματα, που αποκλείστηκαν από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, που εργάζονται για αμοιβές «χαρτζιλίκι» χωρίς περιθώρια αντίδρασης, έχουν αυξηθεί δραματικά!

Ο εκρηκτικός συνδυασμός άσκησης βάρβαρων νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που εκφράστηκε με την απροκάλυπτη περιστολή των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, την ανενδοίαστη επίθεση στους νέους, στους εργαζόμενους, σε ευάλωτες ομάδες πληθυσμού από τη μία, και η επίθεση της ακρίβειας στα χαμηλά και παγωμένα εισοδήματα των εργαζομένων, του πληθωρισμού και του ράλι αύξησης της τιμής της ενέργειας από την άλλη, έχουν γονατίσει την κοινωνία απειλώντας την κοινωνική συνοχή.

Η απάντηση σε όλα αυτά από την πλευρά της ακραία νεοφιλελεύθερης δεξιάς κυβέρνησης είναι η πλήρης και τέλεια απραξία. Και πώς αλλιώς θα γινόταν αφού το δόγμα τους είναι ότι δεν είμαστε όλοι ίσοι, δεν δικαιούμαστε όλοι τα ίδια.

Δεν θυμάμαι από τη Μεταπολίτευση και έπειτα άλλη τέτοια, τόσο δυστυχή πολιτική συγκυρία για τον λαό αυτού του τόπου, που υποφέρει τόσο από την ανικανότητα, την αναλγησία και το μένος μιας κυβέρνησης!

Αντιλαμβανόμαστε όλοι την ηθική ευθύνη του αριστερού, προοδευτικού, δημοκρατικού κόσμου, που πιστεύει σε μία δίκαιη κοινωνία, να διεκδικήσει τη ζωή του πίσω. Αντιλαμβανόμαστε φυσικά ότι αυτή η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως την πιο μεγάλη κοινοβουλευτικά αριστερή, προοδευτική, δημοκρατική δύναμη, τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, να αγωνιστεί με όλες τις δυνάμεις της, όπως πράττει ήδη, για να επαναφέρει την κοινωνική δικαιοσύνη στον τόπο, μόλις γίνει κυβέρνηση.

Οι αγώνες και οι διεκδικήσεις φυσικά έχουν πολλά πεδία «μάχης». Εκφράζονται από τα κοινωνικά κινήματα, στον δρόμο, από τις συνεχείς παρεμβάσεις στο κοινοβούλιο, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με την άμεση αντίδραση των πολιτών σε καταφανείς αδικίες.

Πολλές μικρές ή μεγαλύτερες νίκες επιτεύχθηκαν για ομάδες εργαζομένων, μέσα από τον συλλογικό αγώνα και την αντίδραση στην αδικία, όπως αυτή των εργαζομένων της e food και της cosco. Αλλά και σε περιπτώσεις αναξιοπαθούντων πολιτών, όπως της γιαγιάς σε ρόλο Γιάννη Αγιάννη και την αλυσίδα τροφίμων σε ρόλο Ιαβέρη, που τελικά υποχώρησε από την αρχική απόφαση να μηνύσει την υπερήλικη, μπροστά στον φόβο του μποϊκοτάζ από τους καταναλωτές!

Θεωρώ ότι η ώρα που η κοινωνική δικαιοσύνη θα επιστρέψει στη χώρα μας και θα ηττηθούν πανηγυρικά η αδικία, η ανισότητα και η αναξιοκρατία είναι πολύ κοντά!